hep dedik bunu ama..
when autonomist Marxism is comprehensible, it’s often really fuckin’ cool
Yakın zamana kadar, erkeklerle seks yapan erkekler Amerikan kültüründe tasvip edilmiyordu. Aslında, “tasvip edilmiyordu” tam doğru sözcük değil — ahlaksızca, yasa dışı, mide bulandırıcıydı. Bunu yapanlar gizlice yaşıyordu — ve yaptıklarına dair sürekli bir şantaja maruz kalma riski…
Ana dille eğitime nasıl bakmamalı?
Ulus inşaasını sadece dile, ya da “dilin merkezileştirilmesine, normalleştirilmesine” dayandıran; hayatın kendisini biyolojik olarak nesneleştiren, nüfusun biyolojik trendlerinin kontrol altına alınmasının siyasetini, militarizmi ve ezcümle sağlık, hatta öjenik burjuva pratikleri hiçe sayan; yerel dil-ulusal dil gibi CHP milletvekilinin önerdiği ulus-milliyet hiyerarşisinin değirmenine su taşıyan ayrımları barındıran; zannımca, ezen ulus gözlükleri çıkarılmadan yazılmış bir başka “anarşist” yazı. Anarşistlerin derdi burjuva disipliner eğitim müessesiyledir her zaman, ancak bu yazıda uğruna onyıllardır mücadele verilen bir hakkın karalanmasından başka bir şey görmüyoruz. Anarşistler ezen-ezilen ulus ayrımını düşünce pratiklerine ithal etmekte geç kaldıkları için, pkk yi devlete, bdp yi chp ye eşitlemekte bir an tereddüt etmiyorlar ama bu düşünüş de onları son tahlilde burjuva idealizminin soyut çözümsüzlüğüne götürüyor. Soyutlamalar amber kokabilir ama pratikte ana dilde konuşamayan insanların çocukları sokaklarda polislere taş atıyor.
“Ben bir Anarşist olarak tam da en başta bu nedenle dili merkezileştirecek ve tek biçimli kılacak olan ana dilde eğitim meselesine karşı çıkıyorum ve bu talebi desteklemiyorum. Ana dilde Kürtçe eğitimin herşeyden önce Ana dili olmaktan çıkacağını düşünüyorum. O artık ana dil değil ulusun baba dili olacaktır. Anlama özürlülere anlatmak için ana dilde konuşmaya değil, ana dilde eğitime karşı olduğumu söylüyorum, konuşma dili yazım dilinden farklı olarak sonsuz varyasyonlar üretmeye, her türlü eklemlenmeye açık bir dildir.Yani ana dil, doğal halinde endüstriyel işlem diyeceğim saflaştırma işleminden geçmediği taktirde akışkan canlı bir açık sistem halinde yaşamını devam ettirecektir.
PKK-BDP’de temsil edilen millicilik ya da diğer Ulusçu Kürt siyasal hareketleri herşeyi ile modern bir siyasal hareket ve temel projeksiyonu da Kürdistanı modernize etmek. Yani Öcalan’ın Bookchinden copy past yaparak ama ondaki anarşist yanları temizleyerek icad ettiği ekolojist bakış açısı aslında hiç de ekolojist değil, çünkü tıpkı ekolojizmin kendisi gibi o tezler de modernize edilmiş tezler. İcad edilmiş tespitler. Bu nedenle de Öcalan’ın Konfederalizmden Bookchinin anladığı şeyi anladığından kuşkulu olduğumu belirteyim ki bu arada yeri gelmişken ifade edeyim Konfedralizm denen şeyin kendisi de orjini olan Bakunin gibi sorunlu, çünkü Konfederalizm otonomiyi fena halde kısıtlayan ve aslında aşağıdan yukarıya inşaa edilmiş bir devlet. Öcalan da bu tezler biraz daha değişince ortaya bir deve kuşu çıkıyor yani ne deve ne kuş olan yeni bir şey.”
http://itaatsiz.org/index.php/categoryblog/261-ana-dil-ya-da-ulus-insaasi.html
This image usually comes to my mind when I am experiencing difficulties of managing my anger, perhaps it should be shown in anger management classes. It accompanies to my efforts of pulling myself back, relieves myself from any unnecessary rage, upon any attitude which I receive undeservedly, as a part of frequent injustice we might come across everyday. More directly it reminds me; “it is absolutely quite fucking hard sometimes, to restrain oneself from acting upon an idiot, or group of idiots, directly. kinda endless attempt which will never stop, and it gets even more difficult without a sizeable beard!”
Photo is taken from “the Moses of Michelangelo” by S. Freud; an analysis of the monumental artwork perfectly performed by Sigmund Freud, who already admits the caveats he tends to cater about art appreciation.
The following quote from the famed text incredibly illustrates the meaning of precise movement, the restraint of Moses, that is elaborated in the form of sculpture:
“In his first transport of fury, Moses desired to act, to spring up and take vengeance and forget the Tables; but he has overcome the temptation and he will now remain seated and still, in his frozen wrath and in his pain mingled with contempt. Nor will he throw away the Tables so that they will on the stones, for it is on their special account that he has controlled his anger; it was to preserve them that he kept his passion in check. In giving way to his rage and indignation, he had to neglect the Tables, and the hand which upheld them was withdrawn. They began to slide down and were in danger of being broken. This brought him to himself. He remembered his mission and for its sake renounced an indulgence of his feelings.”
“Hükümetin görüşü, açlık grevindekiler eğer ölmek istiyorlarsa bunu yapmaya devam etmeleri gerektiği yönünde. Bu bir çıkmaz. Birisi ölürse, sınırlı bir derecede karışıklık olacaktır. Ancak buna hazırlıklı olduğumuzu düşünüyorum. Genel olarak açlık grevi bir sinir testi sayılabilir ve…
His body on the cross was therefore fully and entirely subject to the laws of nature. In the picture the face is terribly smashed with blows, swollen, covered with terrible, swollen, and bloodstained bruises, the eyes open and squinting; the large, open whites of the eyes have a sort of dead and glassy glint… . Looking at that picture, you get the impression of nature as some enormous, implacable, and dumb beast, or, to put it more correctly, much more correctly, though it may seem strange, as some huge engine of the latest design, which has senselessly seized, cut to pieces, and swallowed up–impassively and unfeelingly–a great and priceless Being, a Being worth the whole of nature and all its laws, worth the entire earth, which was perhaps created solely for the coming of that Being! The picture seems to give expression to the idea of a dark, insolent, and senselessly eternal power, to which everything is subordinated, and this idea is suggested to you unconsciously. The people surrounding the dead man, none of whom is shown in the picture, must have been overwhelmed by a feeling of terrible anguish and dismay on that evening which had shattered all their hopes and almost all their beliefs at one fell blow. They must have parted in a state of the most dreadful terror, though each of them carried away within him a mighty thought which could never be wrested from him. And if, on the eve of the crucifixion, the Master could have seen what He would look like when taken from the cross, would he have mounted the cross and died as he did?” (Penguin 1955, tran. by David Magarshak, 446-7) http://homepages.gac.edu/~fister/ThresholdofRepresentation.html
Tanrıtanımaz
Ekber şah: “Eğer bir tanrıtanımaz olsaydın, ulvi dinlere inanan dini bütünlere ne söylerdin?”
Birbâl: “Onlara fikrimce, hepsinin benim gibi tanrıtanımaz olduğunu söylerdim; çünkü alt tarafı benim inandığımın bir fazlasına inanıyorlar. Dini bütün insanların hepsinin kendi tanrılarından başka her tanrıya inanmamak için makul gerekçileri var. Dolayısıyla hiçbir tanrıya inanmamak için ihtiyaç duyduğum makul gerekçeleri onlardan öğreniyorum.”
